เรื่องเล่า
ของภาพ

บางภาพอาจทำให้เราเห็นความทรงจำที่ซ่อนอยู่ในมื้ออาหาร บางภาพเผยให้เห็นแรงงานและทักษะของคนในครัว ขณะที่บางภาพทำให้เราเห็นเส้นทางการค้า ชนชั้น อำนาจ ตลาด หรือกาลเวลาที่เปลี่ยนอาหารจานหนึ่งไปอย่างเงียบงัน

ความงามจึงไม่ใช่จุดหมายสุดท้ายของภาพ แต่เป็นภาษาที่พาผู้ชมเข้าไปพบกับความรู้

ท้าวทองกีบช้างไม่ใช่เว็บไซต์สูตรอาหาร ไม่ใช่ร้านอาหาร และไม่ใช่พื้นที่นำเสนอความหรูหราของการรับประทานอาหาร

เราจึงหลีกเลี่ยงภาพอาหารแบบโฆษณา การจัดจานที่สมบูรณ์แบบ หรือภาพย้อนยุคที่ใช้ความเป็นไทยเพียงเพื่อสร้างบรรยากาศ

เราไม่ได้ต้องการทำให้อาหารดูไกลเกินเอื้อม และไม่ได้ต้องการทำให้อดีตกลายเป็นฉากโรแมนติก

สิ่งที่เราต้องการคือการพาผู้ชมเข้าไปมองอาหารในฐานะ

ด้วยเหตุนี้ ภาพของท้าวทองกีบช้างจึงไม่จำเป็นต้องแสดงอาหารอย่างเหมือนจริง แต่ต้องทำให้เราเห็น ความหมายที่อยู่เบื้องหลังอาหาร

เราต้องการนำเสนอความเป็นไทยในฐานะวัฒนธรรมที่มีชีวิต ไม่ใช่ภาพจำที่หยุดนิ่งอยู่ในอดีต

ความเป็นไทยในภาพของท้าวทองกีบช้างจึงไม่จำเป็นต้องอาศัยวัด ชฎา ลายกนก เรือโบราณ หรือเครื่องแต่งกายตามยุคสมัยทุกครั้ง

เพราะความเป็นไทยไม่ได้อยู่เพียงในรูปทรงที่เราคุ้นเคย แต่อยู่ในความสามารถของผู้คนในการรับสิ่งใหม่ ปรับเปลี่ยนสิ่งที่เดินทางมาจากภายนอก และสร้างความหมายใหม่ให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

ภาพของเราจึงมีรากอยู่ในภูมิอากาศ วัตถุดิบ สีของดิน ความอบอุ่นของเขตร้อน และความทรงจำของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่สื่อสารผ่านภาษาศิลปะที่ผู้คนจากทุกวัฒนธรรมสามารถเข้าถึงได้

นี่คือความเป็นไทยที่ไม่ปิดตัวเองจากโลก
แต่เติบโตขึ้นจากการสนทนากับโลก